امروز دوشنبه, 30 مهر 1397 - Mon 10 22 2018

منو

شیعه و سنی را باید سیاست در کنار هم جمع کند

علامه سیدعبدالحسین شرف‏الدین:
شیعه و سنی را باید سیاست در کنار هم جمع کند

تنها و تنها با وحدت اسلامی است که اقدامات عمرانی هماهنگ می‏گردد، وسائل ترقی فراهم می‏شود، روح تمدن جلوه می‏کند، فروغ آسایش در آفاق زندگی می‏تابد و یوغ بردگی از گردن همه برداشته می‏شود.

خبرگزاری فارس: علامه سیدعبدالحسین شرف‏الدین نسبت به مسایل سیاسی دیگر کشورهای اسلامی بی‌تفاوت نبود. او در لبنان به دنیا آمد، در مسجدالحرام اقامه جماعت کرد و در نجف اشرف آرام گرفت.

به گزارش خبرنگار آئین و اندیشه باشگاه خبری فارس «توانا»، در دورانی که استعمار بر ایجاد اختلاف و تفرقه دامن می‌زد، عالمی فرهیخته به نام «شرف‏الدین عاملی» برای ایجاد وحدت اسلامی تلاش بسیاری را انجام داد، ایشان در عراق، لبنان، مصر، فلطین و سوریه با تاکید بر اصل وحدت به مبارزه با استعمار پرداخت و خواستار این بود که شیعه و سنی در کنار یکدیگر به عظمت از دست رفته خویش باز گردند.
علامه سیدعبدالحسین شرف‏الدین در سال ۱۲۹۰ قمری در کاظمین به دنیا آمد، پدرش سید یوسف شرف‏الدین و مادرش بانو زهرا دختر آیت‏الله سیدهادی صدر بود، ایشان تا هشت سالگی در عراق ماند و همراه با خانواده به جبل عامل وطن اجدادی اش بازگشت.
تحصیلات مقدماتی را در جبل عامل گذراند و نزد پدر صرف و نحو ، منطق و سطوح فقه و اصول را فرا گرفت تا اینکه در هفده سالگی برای تحصیل در حوزه علمیه نجف راهی عراق شد، در نزد استادانی چون شیخ حسین کربلایی، شیخ محمد طه نجف، آخوند ملامحمد کاظم خراسانی، سیدمحمدکاظم یزدی، سیداسماعیل صدر، شیخ‏الشریعه اصفهانی و سیدحسن صدر کسب فیض نمود.

* علامه عاملی درصدد روشن ساختن مبانی اختلافی تشیع و تسنن برآمد

علامه عاملی بعد از پانزده سال تحصیل در حوزه علمیه نجف و سایر شهرهای عراق به درجه‏ی اجتهاد رسید و در همان جا به نوشتن مباحث فقهی پرداخت تا اینکه در سن ۳۲ سالگی به سوی جبل عامل رهسپار شد و در آنجا با استفاده از علومی که اندوخته بود، در صدد روشن کردن ابعاد مختلف حکمت امامت و فلسفه‏ی سیاسی و مبانی اختلافی تشیع و تسنن برآمد.
چنان که شیخ‏آقا بزرگ تهرانی درباره‏ی او می‏گوید: «شرف‏الدین، احادیثی که از پیامبر و صحابه و اهل بیت روایت شده است همه را خواند، چه از مأخذ سنی و چه شیعه، آن هم به صورتی دقیق و توأم با تحقیق؛ تا جایی که می‏توان گفت او همه‏ی احادیث را فرا گرفت. و از این جا بود که به نشان دادن مسائلی و روشن کردن حقایقی توفیق یافت، که بسیاری از عالمان نیز، تا پیش از آن که قلم آزاد و منزه او آن‏ها را بپراکند، اطلاعی از آن مسائل و حقایق نداشتند.»

* تسلط شرف‌الدین عاملی به فصاحت و بلاغت

ایشان با پژوهش در تاریخ اسلام و با خواندن اسناد و نوشته های تاریخ اسلام، معتبر را از نامعتبر شناخت و حقایق را آشکار کرد ، در عرصه خطابه و شعر و نثر نیز حضوری توانا داشت و سخنان فصیح علامه شرف‏الدین عاملی تسلط وی را بر نکته های ادبی و ظرافت های بلاغی نشان می داد.
علامه پس از بازگشت به لبنان علیه فئودالیسم و استعمار به مبارزه پرداخت، او که در هنگام اشغال لبنان و سوریه به دست فرانسویان فتوای جهاد صادر کرد، به همین دلیل محکوم به اعدام شد، به ناچار راهی مصر شد و در آنجا بود که جمله تاریخی خود را بیان کرد: «فَرَّقَتْهُما السیاسه، فَلْتَجْمَعْهُما السیاسه»؛ «شیعه و سنی را سیاست و اهداف سیاسی از هم جدا کرد و باید سیاست آن‏ها را با هم جمع کند».

* شیعه و سنی را باید سیاست در کنار هم جمع کند

سخنان او را «رشید رضا» نویسنده‏ مشهور مصری در مجله «المنار» چاپ کرد، سید بار دیگر به لبنان بازگشت و به مبارزات خود ادامه می داد، تا آن جا که فرانسویان شخصی را مأمور کردند تا به خانه او برود و سید را دستگیر کند و مدارک و طومارهایی را که او علیه استعمار فرانسه جمع کرده بود با خود بیاورد؛ اما آن شخص ناکام بازگشت.
خانه علامه عاملی توسط عمال استعمار به آتش کشیده شد و کتابخانه شخصی او که محتوای تألیفات گران‏بها و چاپ نشده‏ی او بود، طعمه‏ی حریق گشت
علامه عاملی در اواخر سال ۱۳۳۸ هجری وارد فلسطین شد، چرا که به وطن خود نزدیک باشد و در آنجا به حال لبنانی های تبعیدی رسیدگی می کرد، تا اینکه پسر دایی شرف‏الدین که در نزد فرانسویان مود احترام بود، توانست وساطت حکم اعدام او لغو شود، همین امر سبب شد تا شرف‏الدین بتواند به وطن باز گردد.

* علامه عاملی نخستین عالم شیعه که امامت جماعت مسجدالحرام را برعهده داشت

در سال ۱۳۴۰ هجری قمری راهی خانه خدا شد و پادشاه عربستان ملک حسین استقبال با شکوهی از او به عمل آورد،علامه عاملی در غباررویی خانه کعبه همراه ملک حسین شرکت کرد و به خواست ملک حسین نماز جماعت را در مسجدالحرام اقامه نمود، این اولین نماز جماعتی بود که در مسجد الحرام به امامت یک عالم شیعی برگزار می‏شد.

* برگزاری جشن میلاد رسول اکرم(ص) توسط علامه عاملی در ۱۲ ربیع الاول، به عنوان نقطه وحدت مسلمین

از اقدامات وحدت‌آفرین علامه می توان به شرکت ایشان در مراسم ولادت رسول اکرم صلی ‌الله علیه وآله در دوازدهم ربیع الاول اشاره کرد که بعد از برگزاری جشن درمسجد و خانه خود، راهی مراسم اهل سنت می‌شد.
علامه سیدعبدالحسین شرف‏الدین هیچ گاه نسبت به مسایل سیاسی دیگر کشورهای اسلامی بی تفاوت نبود، او همواره پیشگام جنبش‏های آزادی بخش و حرکت‏های انقلابی در سرزمین‏های اسلامی بود، از جمله می توان به مشوقین و تأیید گران جنبش عربی، مصر و ملی شدن کانال سوئز در سال ۱۹۵۶ میلادی نام برد.

* آگاهی علامه عاملی از تحولات سیاسی جهان اسلام

به طوری که از جریانات ملی شدن صنعت نفت در ایران آگاهی کامل داشت و مردم لبنان را نیز در جریان این حرکت ملی قرار داده بود، تا آن جا که به هنگام سفر آیت‏الله کاشانی به لبنان و دیدار با علامه شرف‏الدین مردم لبنان نیز از او استقبال شایانی کردند و آیت‏الله کاشانی از آگاهی مردم لبنان نسبت به مسائل ایران اظهار شگفتی کرد.
علامه برای مقابله با استعمار و بیان عظمت اسلام کتاب «الفصول المهمه» را در ۱۳۲۷ هجری قمری به رشته تحریر درآورد، این کتاب یکی از نخستین کتاب‏های شرف‏الدین و در واقع منشور وحدت اسلامی است و به بیان مطالبی که برای آگاه کردن مسلمانان اهل سنت و شیعه سودمند است می‏پردازد، شرف‏الدین خود در سرآغاز کتاب می‏گوید: «تنها و تنها با وحدت اسلامی است که اقدامات عمرانی هماهنگ می‏گردد، وسائل ترقی فراهم می‏شود، روح تمدن جلوه می‏کند، فروغ آسایش در آفاق زندگی می‏تابد و یوغ بردگی از گردن همه برداشته می‏شود.»

* «الفصول المهمه» منشور وحدت اسلامی است

از آثار ارزشمند دیگر شرف‏الدین کتاب «المراجعات» است که یادگار اولین سفر پر بار علامه شرف‏الدین به مصر است، ایشان دریافته بود که بهترین نقطه‏ی حرکت به سوی هدف، دانشگاه الازهر بزرگ‏ترین مرکز علمی و دینی مسلمانان اهل سنت است، او به دانشگاه الازهر رفت و باب بحث و گفت‏وگو را با «شیخ‏سلیم بشری» از عالمان و استادان بزرگ اهل تسنن آن دانشگاه گشود.

* علامه شرف‌الدین و شیخ‏سلیم بشری در کتاب المراجعات مبانی تقریب را بیان می‌کنند

شیخ سلیم، از دل و جان به شرف‏الدین علاقه‏مند شد و از دانش و معرفت و قدرت استدلالش آگاه گشت، شرف‏الدین نیز شیخ‏سلیم را مردی عالم و با فضیلت یافت. آنان که هر دو شیوه و اخلاق بحث علمی و مناظره را به خوبی می‏دانستند، مباحثی را آغاز کردند که در قالب ۱۱۲ نامه در کتاب مراجعات آمده است.
نامه‏های شیخ‏سلیم امضای «س» داشت که نماینده اسم سلیم و همچنین «سنی» بود و نامه‏های شرف‏الدین با امضای «ش» نوشته می‏شد که هم به لقبش «شرف‏الدین» و هم مذهبش «شیعه» اشاره داشت.
یکی از پژوهشگران مصری دکتر حامد حنفی داوود از استادان دانشگاه عین شمس قاهره در مقدمه‏ای که بر کتاب «المراجعات» نوشته می‏گوید «اهمیت کتاب «المراجعات» وقتی به خوبی روشن می‏شود که ما به زمان انتشار آن رجوع کنیم و به وقتی که در دسترس سنی و شیعه قرار گرفت تا آن را بخوانند. مؤلف این کتاب را در اوایل قرن چهاردهم، در خلال دهه سوم و چهارم این سده منتشر ساخت.

* علامه شرف‌الدین پس از ۸۷ سال عمر با برکت در نجف‌اشرف آرام گرفت

در فترتی بحرانی و خطرناک که ایادی استعمار با سرنوشت مسلمین بازی می‏کردند و برای رسیدن به مقاصد پست خویش هیچ وسیله‏ای بهتر از تفرقه افکنی در میان مسلمین و بهره‏گیری از اختلافات مذهبی، آنان می‏کوشیدند تا بدین وسیله عظمت جهان عرب و اسلام را پایمال کنند و این شکاف‌افکنی در اوایل این قرن به اوج خود رسیده بود».
سیدعبدالحسین شرف‏الدین بعد از گذراندن عمری تلاش در راه اتحاد مسلمین و مبارزه با استعمار و به جای نهادن آثاری متعدد در شناخت مذهب شیعه و دعوت به وحدت مسلمین به سال ۱۳۷۷ هجری قمری در لبنان درگذشت و پیکرش در نجف اشرف در جوار جد بزرگوارش حضرت علی علیه‌السلام به خاک سپرده شد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

  1. خطبه ها
  2. آخرین اخبار